Posts

ਇਨਸਾਨੀਅਤ

ਇਨਸਾਨੀਅਤ ਸਭ ਤੋਂ ਮਹਿੰਗੀ ਹੁੰਦੀ ਏ ਇਨਸਾਨੀਅਤ ਧਰਮੀ ਤਾਂ ਉਂਝ ਲੋਕ ਬਥੇਰੇ ਫਿਰਦੇ ਨੇ । ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਕੰਮ ਬੋਲਣ ਚਿਹਰੇ ਮਾਸੂਮ ਨੇ ਲੋਕ ਸੇਵਾ ਦੇ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਚੜ੍ਹੇ ਜਨੂੰਨ ਨੇ ਲੋੜ ਪੈਣ ਤੇ ਲੋੜਵੰਦ ਨਾਲ ਖੜ੍ਹ ਜਾਣ ਜੋ ਲੁੱਟਣ ਵਾਲੇ ਤਾਂ ਵਾਧੂ ਉੱਤੇ ਗਿਰਦੇ ਨੇ ਸਭ ਤੋਂ ਮਹਿੰਗੀ .......... ਜਿਹੜੇ ਲੋਕ ਸੇਵਾ ਦਾ ਰੌਲਾ ਪਾਉਂਦੇ ਨਾ ਫੇਸਬੁੱਕ ਤੇ ਫੋਟੋਆਂ ਪਾ ਦਿਖਾਉਂਦੇ ਨਾ ਕੁਝ ਖਾਸ ਵਜ੍ਹਾਂ ਨਾਲ ਨਸ਼ਰ ਭਾਵੇਂ ਕੁਝ ਹੋ ਜਾਵੇ ਪਰ ਅੰਦਰ ਖਾਤੇ ਸੇਵਾ ਚ ਲੱਗੇ ਚਿਰਦੇ ਨੇ ਸਭ ਤੋਂ ਮਹਿੰਗੀ .............. ਭੰਗੂ ਆਪਣੇ ਕੰਮ ਨਾਲ ਜਿਹੜੇ ਕੰਮ ਰੱਖਣ ਦੁੱਖ ਕਿਸੇ ਦਾ ਦੇਖ ਕੇ ਮੌਕਾ ਨਾ ਤੱਕਣ ਖ਼ੁਸ਼ੀ ਦੂਜਿਆਂ ਦੀ ਵਿੱਚ ਖ਼ੁਸ਼ੀ ਮਨਾਵਣ ਜੋ ਤੇ ਦੁੱਖ ਕਿਸੇ ਦਾ ਵੇਖ ਕੇ ਅੱਥਰੂ ਕਿਰਦੇ ਨੇ ਸਭ ਤੋਂ ਮਹਿੰਗੀ .......... ਹਰਵਿੰਦਰ ਭੰਗੂ  

ਦੱਸ ਕੀ ਕਰ੍ਹਾਂ

ਮਾਂ .....ਲੋਕੀਂ ਕਰਦੇ ਸ਼ਿਕਾਇਤਾਂ ਮੁੰਡਾ  ਬਿਗੜ ਗਿਆ ਦੱਸ ਕੀ ਕਰਾਂ ਬੇਟਾ.......ਮਾਏ ਤੇਰਾ ਮੁੰਡਾ ਵਾਹਲਾ ਬੀਬਾ ਪੁਤ ਏ  ਗੱਲ ਛੱਡ ਦੇ ਪਰਾਂ ਮਾਂ ........ਕਦੇ ਤੈਨੂੰ ਜਾਣ ਲਈ ਬੁਲੱਟ ਚਾਹੀਦਾ  ਕਦੇ ਮੰਗੇ ਕਾਰ ਵੇ              ਸਾਰਾ ਦਿਨ ਘਰ ਵੇ ਤੂੰ ਨਹੀਂਓ ਵੜ੍ਹਦਾ  ਘੁੰਮੇ ਕਾਕਾ ਬਾਹਰ ਵੇ              ਔਖੀ ਹੋ ਕੇ ਪੁੱਛਾਂ ਅੱਗੋਂ ਤਿੰਗੜ ਗਿਆ ਦੱਸ ਕੀ  ਕਰਾਂ               ਲੋਕੀਂ ਕਰਦੇ ਸ਼ਿਕਾਇਤਾਂ ........ ਬੇਟਾ...... ਸਕੂਲ ਪਿੱਛੋਂ  ਘਰ ਮੈਂ  ਤਾਂ  ਨਹੀਓ ਆਵਦਾ ਤੇਲ ਨੂੰ                        ਬਚਾਉਣ ਲਈ             ਕਾਰ ਵਿੱਚ ਬੈਠ ਕੇ ਤਿਆਰੀ ਕਰਦਾ ਟਿਊਸ਼ਨ ਤੇ ਜਾਣ ਲਈ              90%  ਥੋਡਾ ਮੁੰਡਾ ਲੈਂਦਾ ਏ  ਇਹਤੋਂ ਵੱਧ  ਕੀ ਕਰਾਂ               ਮਾਏ ਤੇਰਾ ਪੁੱਤ ..... ਮਾਂ ......ਦੋ ਚਾਰ ਲੰਡੂ ਤੇਰੇ ਨਾਲ ਫਿਰਦੇ ਡਰ ਲੱਗਦਾ ਬੜ੍ਹਾ          ...

ਪਾਪ ਲੱਗੂ

                    ਪਾਪ ਲੱਗੂ ਲੱਗੂ ਤੈਨੂੰ ਪਾਪ ਪਿਆਰ ਵਿੱਚ ਕੀਤੇ ਧੋਖੇ ਦਾ ਸਾਡਾ ਕੀ ਏ ਚੁੱਪ ਕਰਕੇ ਆਪਣੇ ਘਰ ਬਹਿਜਾਂਗੇ ਨੀਲੀ ਛੱਤਰੀ ਵਾਲਾ ਸਭ ਹਿਸਾਬ ਵੇਖਦਾ ਏ ਜਮ੍ਹਾਂ ਘਟਾਓ ਜੋ ਸਾਡੇ ਸਾਰੇ ਇੱਥੇ ਰਹਿ ਜਾਣਗੇ ਭੁੱਲ ਗਏ ਤੈਨੂੰ ਦਿਨ ਤੇਰੇ ਲਈ ਭੱਜੇ ਆਉਂਦੇ ਸੀ ਮੂੰਹੋਂ ਕੱਢਣ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਤੇਰੇ ਬੋਲ ਪਗਾਉਂਦੇ ਸੀ ਹੁਣ ਤੈਨੂੰ ਚੰਗੇ ਲੱਗਦੇ ਜਿਹੜੇ ਵਿੱਚ ਜਹਾਜ਼ ਬੈਠਾ ਬੱਲੀਏ ਤੈਨੂੰ ਟੱਬਰ ਸਣੇ ਬਲੈਤ ਲੈ ਜਾਵਣਗੇ ਲੱਗੂ ਤੈਨੂੰ ਪਾਪ .......... 3B2 ਵਿੱਚ ਕਿਹੜੀ ਥਾਂ ਜਿੱਥੋਂ ਸ਼ਾਪਿੰਗ ਨਹੀਂ ਕੀਤੀ ਤੇਰੇ ਖਰਚੇ ਝੱਲਣ ਲਈ ਮੈਂ ਮਾਂ ਸੀ ਤੰਗ ਕੀਤੀ ਹੁਣ ਨੱਕ ਚੜ੍ਹਾ ਕੇ ਕਹਿੰਦੀ ਏ ਮੈਂ ਤੇਰੇ ਕਾਬਿਲ ਨਹੀਂ ਮੈਨੂੰ ਕਾਬਲੀਅਤ ਦਾ ਪਤਾ ਜਿਹੜੇ ਹੁਣ ਕੀਮਤ ਲਾਵਣਗੇ ਲੱਗੂ ਤੈਨੂੰ ਪਾਪ .......... ਭੰਗੂ ਕਮਲੇ ਛੱਡ ਤੂੰ ਐਨੀ ਟੈਨਸ਼ਨ ਕਿਉਂ ਲੈਨਾ ਜੋ ਕਰਮਾਂ ਦੇ ਵਿੱਚ ਤੇਰੇ  ਉਹ ਤਾਂ ਹੋ ਕੇ ਰਹਿਣਾ ਏ ਆਇਲਟ ਕਰਕੇ ਤੈਥੋਂ ਯਾਰ ਜੀ ਪਹਿਲਾਂ ਚੱਲੇ ਨੇ ਕੋਈ ਲੋੜ ਹੋਈ ਤਾਂ ਦੱਸੀਂ ਨੰਬਰ ਤਾਂ ਪਹਿਲੇ ਈ ਚੱਲਣਗੇ ਲੱਗੂ ਤੈਨੂੰ ਪਾਪ ...... ਹਰਵਿੰਦਰ ਭੰਗੂ  

ਗਲਤ ਰਾਹਾਂ ਦੇ ਪਾਂਧੀ ਗੱਭਰੂ

ਗਲਤ ਰਾਹਾਂ ਦੇ ਪਾਂਧੀ ਗੱਭਰੂ ਜੋ ਗੱਭਰੂ ਦੇਸ਼ ਪੰਜਾਬ ਵਾਲੇ ਸਾਰੀ ਦੁਨੀਆ ਤੇ ਛਾਉਂਦੇ ਸੀ ਅੱਜ ਛੁੱਪ ਛੱਪ ਝਾੜੀਆਂ ਵਿੱਚ ਵੜ ਕੇ ਮੈਂ ਟੀਕੇ ਵੇਖੇ ਲਾਉਂਦੇ ਜੀ ਇੱਕ ਇੱਕ ਦਿਨ ਕਰ ਮਾਵਾਂ ਪਾਲਦੀਆਂ ਕਿ ਪੁੱਤਰ ਤਾਈਂ ਵਿਆਹਵਾਂਗੇ ਨੂੰਹ ਆਓ ਘਰ ਨੂੰ ਭਾਗ ਲੱਗਣ ਪੋਤੇ ਪੋਤੀਆਂ ਨੂੰ ਖਿਡਾਵਾਂਗੇ ਜਦੋਂ ਪੁੱਤਰ ਬੰਦਾ ਨਹੀਂ ਬਣਦਾ ਕਿਉਂ ਪੱਟਣੀ ਧੀ ਬੇਗਾਨੀ ਮੈਂ ਕਦੇ ਇਹ ਦੀਆਂ ਖ਼ੁਸ਼ੀਆਂ ਵੇਖਣ ਲਈ ਵੇਚੀ ਸੀ ਗੱਲ ਦੀ ਗਾਨੀ ਮੈਂ ਸ਼ਹਿਰ ਵੱਡੇ ਸਕੂਲ ਪੜ੍ਹਾਇਆ ਸੀ ਕਿ ਪੈਰਾਂ ਤੇ ਖਲੋ ਜਾਏਗਾ ਕੀ ਪਤਾ ਸੀ ਲੱਖਾਂ ਖਰਚ ਕੇ ਵੀ ਸਾਨੂੰ ਜਮਾਂ ਹੀ ਇਹ ਡਬੋ ਜਾਏਗਾ ਘਰ  ਬਹਿ ਕੇ ਜੇ ਸ਼ਰਾਬ ਪੀ ਲਏ ਅਸੀਂ ਇੰਨਾ ਤਾਂ ਕਰ ਸਕਦੇ ਹਾਂ ਪਰ ਮਹਿੰਗੇ ਚਿੱਟੇ ਕਾਲਿਆਂ ਨੂੰ ਅਸੀਂ ਦੱਸ ਕਿੱਦਾਂ ਜਰ ਸਕਦੇ ਹਾਂ ਨਸ਼ਿਆਂ ਚ ਜਵਾਨੀ ਰੋਲ ਦਿੱਤੀ ਸਾਡੇ ਸਮੇਂ ਦੀਆਂ ਸਰਕਾਰਾਂ ਨੇ ਕੁਝ ਫੈਸ਼ਨ ਮਾਲਾਂ ਗੱਡੀਆਂ ਨੇ ਕੁਝ ਯਾਰਾਂ ਤੇ ਮੁਟਿਆਰਾਂ ਨੇ ਭੰਗੂ ਸੋਚਾਂ ਦੇ ਵਿੱਚ ਡੁੱਬਿਆ ਹੈ ਕੀ ਬਣੂ  ਮੇਰੇ ਪੰਜਾਬ ਦਾ ਜੋ ਭਾਰਤ ਦੀ ਫੁੱਲਵਾੜੀ ਵਿੱਚ ਖਿੜਿਆ ਸੀ ਫੁੱਲ ਗੁਲਾਬ ਦਾ ਸੀ ਮਹਿਕਦਾ ਫੁੱਲ ਗੁਲਾਬ ਦਾ ਹਰਵਿੰਦਰ ਭੰਗੂ  

ਭੈਣ ਭਾਈ

   ਭੈਣ ਭਾਈ ਭੈਣ ਭਾਈ ਦੇ ਰਿਸ਼ਤੇ ਜਿਹਾ ਕੋਈ ਜੱਗ ਤੇ ਹੋਰ ਨਹੀਂ ਜੇ ਭਾਈ ਭੈਣਾਂ ਨਾਲ ਖੜ੍ਹ ਜਾਏ ਭੈਣਾਂ ਨੂੰ ਰੱਬ ਦੀ ਲੋੜ ਨਹੀਂ ਵੀਰਾ ਵੀਰਾ ਕਰਦੀਆਂ ਅੱਗੇ ਪਿੱਛੇ ਫਿਰਦੀਆਂ ਨੇ ਦੇਖ ਕੇ ਦੁੱਖ ਵੀਰਾਂ ਦੇ ਰੇਤ ਦੇ ਵਾਂਗੂੰ ਕਿਰਦੀਆਂ ਨੇ ਇਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਏਕੇ ਦਾ ਮਾਪਿਆਂ ਕੋਲ ਕੋਈ ਤੋੜ ਨਹੀਂ ਜੇ ਭਾਈ ਭੈਣ ਨਾਲ ਖੜ੍ਹ ਜਾਏ ਭੈਣਾਂ ਨੂੰ ਰੱਬ ਦੀ ਲੋੜ ਨਹੀਂ ਵੱਡੀਆਂ ਭੈਣਾਂ ਭਾਈਆਂ ਨੂੰ ਚੁੱਕ ਚੁੱਕ ਖਿਡਾਉਂਦੀਆਂ ਨੇ ਆਟਾ ਲਾ ਅਖ਼ਬਾਰਾਂ ਦੇ ਪਤੰਗ ਬਣਾਉਂਦੀਆਂ ਨੇ ਇਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਵਿੱਚ ਚੱਲਦੇ ਨਫ਼ਾ ਘਟਾਓ  ਤੇ ਜੋੜ ਨਹੀਂ ਜੇ ਭਾਈ ਭੈਣਾਂ ਨਾਲ ਖੜ੍ਹ ਜਾਏ ਭੈਣਾਂ ਨੂੰ ਰੱਬ ਦੀ ਲੋੜ ਨਹੀਂ ਵਿਆਹੀਆਂ ਭੈਣਾਂ ਸਾਵਣ ਵਿੱਚ ਵੀਰਾਂ ਨੂੰ ਉਡੀਕਦੀਆਂ ਦੂਰੋਂ ਆਉਂਦਾ ਦਿਸ ਜਾਏ ਕੋਠੇ ਉੱਤੋਂ ਹੀ ਚੀਕਦੀਆਂ ਬਿਸਕੁਟ ਵਾਲੇ ਪੀਪੇ ਦੀ ਤਾਂ ਉੱਥੇ ਵੀ ਥੋੜ ਨਹੀਂ ਜੇ ਭਾਈ ਭੈਣਾਂ ਨਾਲ ਖੜ੍ਹ ਜਾਏ ਭੈਣਾਂ ਨੂੰ ਰੱਬ ਦੀ ਮੈਂ ਨਹੀਂ ਭੰਗੂ ਰਿਸ਼ਤਾ ਭਾਈ ਵੀ ਦਿਲ ਨਾਲ ਨਿਭਾ ਜਾਂਦੇ ਜੇ ਭੈਣ ਕੋਈ ਔਖੀ ਹੋਵੇ ਰਾਸ਼ਨ ਤੱਕ ਪਵਾ ਜਾਂਦੇ ਨਾਨਕ ਛੱਕਾਂ ਲਾ ਰੱਖਦੇ ਕਿਸੇ ਚੀਜ਼ ਦੀ ਹੋੜ ਨਹੀਂ ਜੇ ਭਾਈ ਭੈਣਾਂ ਨਾਲ ਖੜ੍ਹ ਜਾਏ ਭੈਣਾਂ ਨੂੰ ਰੱਬ ਦੀ ਲੋੜ ਨਹੀਂ ਹਰਵਿੰਦਰ ਭੰਗੂ  

ਬੁੱਕਤ

ਬੁੱਕਤ ਇੱਕ ਸੀ ਭੈਣ ਗੁੱਡੀ ਉਹਦਾ ਸੀ ਮਹਿੰਦਰ ਵੀਰ ਮਹਿੰਦਰ ਵੀਰ ਦਾ ਸਾਲਾ ਅੱਗੋਂ ਸੀ ਵੀਰ ਜਗੀਰ ਮਹਿੰਦਰ ਘਰੇ ਗ਼ਰੀਬੀ ਦੇ ਨਾਲ ਫਾਕੇ ਕੱਟਦਾ ਸੀ ਦੇਖ  ਜਗੀਰੇ ਤੇ ਗੁੱਡੀ ਦਾ ਦਿਲ ਅੰਦਰੋਂ ਅੰਦਰੀਂ ਛੱਟਦਾ ਸੀ ਗੁੱਡੀ  ਅੱਗੇ ਚੰਗੇ ਘਰ ਵਿਆਹੀ ਏ ਫਿਰ ਵੀ ਹਰ ਵੇਲੇ ਰੱਖਦੀ ਢੇਰੀ ਢਾਈ ਏ ਜਗੀਰੇ ਕੋਲੋਂ ਭੈਣ ਦੇ ਘਰ ਦਾ ਹਾਲ ਨਾ ਜਾਵੇ ਵੇਖਿਆ ਮੈਨੂੰ ਹੀ ਕੁਝ ਕਰਨਾ ਪਓ ਉਹਨੇ ਮਨ ਆਪਣੇ ਵਿੱਚ ਸੋਚਿਆ ਉਧਰ ਗੁੱਡੀ ਸੋਚੇ ਜੇ ਭਾਈ ਦੀ ਮਦਦ ਕਰ ਦੇਈਏ ਕਿੱਦਾਂ ਘਰ ਵਿੱਚ ਪੁੱਛਾਂ ਅੰਦਰੋਂ ਅੰਦਰੀ ਡਰ ਦੀ ਏ ਲੈ ਕੇ ਦਾਣਾ ਫੱਕਾ ਜਗੀਰਾਂ ਘਰ ਤੋਂ ਤੁਰ ਪੈਂਦੇ ਕੁਝ ਹੋਰ ਵੀ ਰਾਸ਼ਨ ਪਾਣੀ ਰਸਤੇ ਚੋਂ ਫੜ ਲੈਂਦਾ ਗੁੱਡੀ ਦਾ ਵੀ ਹਾਲ ਉਹਦੇ ਘਰ ਵਾਲਾ ਬੁੱਝ ਲੈਂਦਾ ਗੁਰਦੁਆਰੇ ਨਹੀਂ ਉਥੇ ਦੇ ਦੇ ਫਰਕ ਹੈ ਕੀ ਪੈਂਦਾ ਗੁੱਡੀ ਅਤੇ ਜਗੀਰਾ ਇੱਕੋ ਦਿਨ ਮਹਿੰਦਰ ਦੇ ਘਰ ਆਉਂਦੇ ਨੇ ਚਾਹ ਪਾਣੀ ਪੀ ਕੇ  ਫਿਰ ਦੁੱਖ ਸੁੱਖ ਸੁਣਾਉਂਦੇ ਨੇ ਗੁੱਡੀ ਮਾਂ ਕੋਲ ਬੈਠੀ ਕਹਿੰਦੀ  ਰਾਤ ਹੈ ਮੈਂ ਰਹਿਣਾ  ਮੇਰਾ ਨਹੀਂ ਘਰ ਸਰਦਾ  ਜਗੀਰਾਂ ਆਖੇ ਮੈਂ ਜਾਣਾ ਰਾਤੀਂ ਭਾਬੋ ਗੁੱਡੀ  ਤਾਈਂ ਹਾਲ ਸੁਣਾਉਂਦੀ ਹੈ ਜਗੀਰਾਂ ਕੀ ਕੀ ਲਿਆਇਆ ਸਾਰਾ ਕੁੱਝ ਗਿਣਾਉਂਦੀ ਹੈ ਗੁੱਡੀ ਆਖੇ ਭਾਬੋ ਮੈਂ ਵੀ ਤਾਹੀਓਂ ਆਈ ਸੀ ਮੇਰੇ ਘਰ ਵਾਲੇ ਨੇ ਆਹ ਕੁੱਝ ਮੱਦਦ ਭਿਜਾਈ ਸੀ ਪੈਸੇ ਭਾਬੋ ਨੂੰ ਦੇ ਕਹਿੰਦੀ ਤੁਸੀਂ ਕੰਮ ਚਲਾ ਲਿਓ ਜੀ ਕਾਪੀਆਂ ਕਿਤਾਬਾਂ ਵਰਦੀਆਂ ਫ਼ੀਸਾਂ ...

ਦੁੱਖੀ ਧੀ ਦੀ ਹੂਕ

  ਦੁੱਖੀ ਧੀ ਹੂਕ ਮਾਂ ਤੂੰ ਮੈਨੂੰ ਜਨਮ ਦਿੱਤਾ ਮੈਂ ਦੇ ਨਹੀਂ ਸਕਦੀ ਲੇਖ ਤੇਰੇ ਅੱਜ ਕਿੱਥੇ ਆਣ ਖਲੋ ਗਈ ਆਂ ਤੂੰ ਕਰਮਾਂ ਦੇ ਵੱਲ ਵੇਖ ਮੇਰੇ ਮੈਨੂੰ ਨੀਂਦ ਨਾ ਆਵੇ ਰਾਤਾਂ ਨੂੰ ਨਾ ਦਿਨ ਹੀ ਚੰਗਾ ਲੱਗਦਾ ਹੈ ਦਫਤਰ ਤੋਂ ਲੱਗਦਾ ਘਰ ਜਾਵਾਂ ਫਿਰ ਘਰ ਵੀ ਮੈਨੂੰ ਵੱਢਦਾ ਹੈ ਮੈਨੂੰ ਕੋਈ ਆਪਣਾ ਨਹੀਂ ਲੱਗਦਾ ਸਭ ਲੱਗਦੇ ਕਰਦੇ  use ਮੈਨੂੰ ਪੁੱਤਰ ਤੋਂ ਆਸਾਂ ਰੱਖੀਆਂ ਨੇ ਕਦੇ ਉਹ ਵੀ ਕਰੇ confuse  ਮੈਨੂੰ ਮੈਨੂੰ ਰੁੱਤਾਂ ਚੰਗੀਆਂ ਲੱਗਦੀਆਂ ਨਾ ਹਰ ਚੀਜ਼ ਮੈਨੂੰ ਤੜਫਾਉਂਦੀ ਏ ਪੇਕੇ ਜਾਵਾਂ ਲੱਗੇ ਘਰ ਚੰਗੀ ਇੱਥੇ ਯਾਦ ਮਾਂ ਤੇਰੀ ਆਉਂਦੀ ਏ ਮੈਂ ਬੱਚਿਆਂ ਵਾਂਗੂੰ ਫਿਰ ਪੌੜੀ ਮਸਤੀ ਦੀ ਚੜ੍ਹਨਾ ਚਾਹੁੰਦੀ ਹਾਂ ਨੰਗੇ ਪੈਰ ਭੱਜਾਂ ਵਿੱਚ ਗਲੀਆਂ ਦੇ ਜੁਗਨੂੰ ਤਿੱਤਲੀਆਂ ਫੜਨਾ ਚਾਹੁੰਦੀ ਹਾਂ ਮੈਂ ਸਾਰੇ ਪਾਸੇ ਉੱਡ ਉੱਡ ਕੇ ਦੁਨੀਆਂ ਨੂੰ ਦੇਖਣਾ ਚਾਹੁੰਦੀ ਹਾਂ ਤੇਰੀ ਗੋਦੀ ਦੇ ਵਿੱਚ ਸਿਰ ਰੱਖ ਕੇ ਕੁਝ ਪਲ ਮੈਂ ਲੇਟਣਾ ਚਾਹੁੰਦੀ ਹਾਂ ਤਿਤਲੀ ਵਾਂਗੂੰ ਮੇਰੇ ਖੰਭ ਫਰਕਣ ਜੋ ਛੂਹਣਾ ਚਾਹੁੰਦੇ ਅੰਬਰ ਨੂੰ ਕੁਝ ਕੌੜੀਆਂ ਨਜ਼ਰਾਂ ਚੁੱਪੀ ਵਿੱਚ ਪਸੀਜ ਦੀਆਂ  ਮੇਰੇ ਅੰਦਰ ਨੂੰ ਜੋ ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਦੇ ਮਾੜੇ ਟਾਈਮ ਮੇਰੇ ਗੱਲ ਗੱਲ ਤੇ ਕਰਦੇ ਸੀ ਚਿੱਗਤਾਂ ਜਦੋਂ ਕਲਮ ਮੇਰੀ ਕੁਝ ਵਾਹੁੰਦੀ ਏ ਉਹ ਤੜਫਦੇ ਆਹ ਤੂੰ ਕੀ ਲਿਖਤਾ ਦੋ ਮੂੰਹਾਂ ਵਾਲੀ ਦੁਨੀਆਂ ਨੇ ਜੀਣਾ ਕਰਤਾ ਦੁਸ਼ਵਾਰ ਮੇਰਾ ਜੇ ਖੜ੍ਹਾ ਕੱਢਣ ਗੱਲ ਚੋਂ ਗੱਲਾਂ ਪਿੱਛੇ ਹੱਟਾਂ ਤੇ ਲੱਗੇ ਹੰਕਾਰ ਮੇਰਾ ਮਾਂ ...